آخرین راه حل در اوج شیطنت فرزند

با سلام و آرزوی سلامت. در چند شماره اخیر در بیان جریان داستان فرضی، کودک 6 ساله در فروشگاه سعی کردیم روش‌های جایگزین تنبیه را مرور کنیم. همان‌گونه که در توضیحات و تصاویر قبلی مشاهده شد به‌تدریج در روش غلط والدین و کودک به سمت ناراحتی و آزردگی بیشتر حرکت می‌کنند و درنهایت این امر به تنبیه منجر می‌شود.

در روش درست نیز این تشدید ناراحتی و آزردگی در هر دو طرف قابل‌رؤیت است. ولی نکته مهم اینجاست که باوجود شدت ناراحتی، والدین از توهین، تحقیر و … اجتناب می‌کنند و ضمن حرکت گام‌به‌گام برای رسیدن به نتیجه مطلوب، با هماهنگی و حرکت کودک پیش می‌روند. آخرین گام در این داستان فرضی «خود اقدام کنید» است که در انتهای مطلب آمده است و با تأکید بر انتخاب خود کودک انجام می‌شود. به‌عبارتی‌دیگر حتی در آخرین مرحله نیز تا حد زیادی ملاحظه قدرت انتخاب و تصمیم کودک را داشته است.

در مرحله قبل جمله «تو می‌توانی آرام راه بروی یا روی چرخ بنشینی» او را در انتخاب یک راه مخیر گذاشت. حال در صورت عدم حصول نتیجه و ادامه ماجرا والد می‌گوید می‌بینم که تصمیم خودت را گرفته‌ای و سپس اقدام می‌کند. نکته مهم این است که کودک این کار را حاصل نتیجه تصمیم خود تلقی کند و به‌روشنی متوجه آن شود. نگوییم: باید کتک بخوری تا آدم شوی! و بلافاصله مشغول تنبیه او شویم. بگوییم: می‌بینم که تصمیم گرفته‌ای توی چرخ بنشینی! و کودک را داخل چرخ خرید بگذاریم تا نتواند شیطنت کند.

دکتر امیرمحمد شریف

روزنامه خراسان/خراسان رضوی – مورخ چهارشنبه 1393/04/18 شماره انتشار 18731